Fatma Önder

Yazar değilim, ama yazamaz da değilim...

AŞK MI !! ?

AŞK MI !! ?
 
Üzerimdeki en güçlü etken AŞKtı onunda doğası hakkındaki düşüncelerim epey değişti ve üzerimdeki etkisi yok oldu.
sıkı sıkı sarıldım çocuklarıma, kardeşlerime, dostluğa ve özgürlüğüme.Sonra Huzur oldu arayışım.dostluğu,sevgiyi,güveni aldım yanıma.
Kimsenin zarar veremeyeceği huzurlu,güvenli bir yere yerleştirdim.AŞK yolcu,sevgi ve dostluk HANCI oldu bende.
 
Sitem yok,acı yok,pişmanlık yok”asla” dediğim ne çok şey bugun bana kafa tutuyor.evlilik, aşk, asla!! asla!!
“ASLA” demeyecektim.”ASLA” dediğim neyi değiştirmişim ki,,Aşka çok güvenmiştim.Yıllar önce çok yıllar önce gördüm ki aşk acı veriyor.

Gördüm ki güvenli aşk yok, gördüm ki her ayrılık bir ölüm.Delirmekmiş aşk, bitmek bilmeyen bir özlemmiş,tek bir sözüne esir düşmekmiş aşık olunanın.
Nefessiz kalmakmış,,Bir gülüşe bir dokunuşa kendinden geçmekmiş..Bende ki AŞK tarifi böyle bişey işte.
Belki çok hızlı düştüm acıyla çakıldım yere.Hayatın her alanında  özellikle AŞK da kaçan kovalanır durumu bana uymadı.Hislerde,maneviyatta oyun olmaz.   Kalbim ne istiyorsa onu yaşıyorum. Makul sevmeyide beceremiyorum.Şevkatle sevilmeyi severim.. Kim sevmez ki?
İçim neyse dışımda ” O” oldu.İçimle dışım uyum için de ve bunun çok zararı oldu.,vazgeçmedim,, 
 
40 yaşından sonra insan, yaşamdaki olumsuzlukları tebessümle uğurlayabiliyor.
Herkes gibi ben de zor,karışık ve çıkmazlara girdiğim zamanlar oldu.Ama bunların bi nedeni olduğunu düşündüm hep.
Olayları bazen iyi şekilde idare etmeyi başardım ,bazen dip yaptım.Haksızlığa uğradığımda dip yapıyorum ben.Haketmediklerimi yaşadığımda ve iyi niyetim suistimal edilmişşse çaresiz ve çözümsüz oluyorum.
Keskin konuşmayı sevmem…Sadece kendi izimin peşinden gitmeyi seviyorum.Kendi izimin peşinden giderken istediğim durakta inebilmeliyim..Hepsi bu.. Esasında, ölüm dışında hiçbirşeyin göründüğü kadar önemli olmadığını, başkalarının benim hakkımda ne düşündüğü değil,,benim kendi hakkımda ne düşündüğüm önemli.
 
Kendi kendime gülebilmeyi,kendimle eğlenmeyi,kendimi sevmeyi öğrendim.Artık baş köşeye HUZURU koydum.Kimse HUZURUMDAN kıymetli değil
yatağımda yalnız uyumak,odamın sadece bana ait olması ve tabiiki evde çocuklarımın varlığını hissetmek bana mutluluk veriyor.
Herkes yolcu,ailem ve bikaç dostum dışında  hiçbir sakıncası yok.
“hayatımızda mutlaka bir erkek olmalı” demiyorum!!.
Hayatını sadece bir erkeğe bağlayan,o noktada da yalnız kalan kadınların vay haline..Mutlu olmak için illa da AŞK olmalı mı?? bi erkek olmalı mı?
bana göre HAYIR…Bana göre MUTLULUK, insanın sevdiklerinin yanında olmadısır. Çocuklarının “ANNE” demesidir. Kafa tuttuğun tüm olumsuzlukları yenmişsen eğer mutlusundur.
Kim olduğumu biliyorum,isteklerimi gerçekleştirebileceğimide…Hesabını veremediğim tek bir gün olmadı her gece VİCDANIMLA başbaşa kalma becerisini mutlaka gösteririm. MUTLULUK bu,,
YALNIZLIĞIYLE GÜÇLENİR KADIN!
 
Fatma Önder (2012)

Post a comment