Fatma Önder

Yazar değilim, ama yazamaz da değilim...

Haksızlığa karşı boyun eğme

    EL-HAKEM; Hükmeden , her şeye hakim olan.
    YÜCE RABBİM ADALETİNE GÜVENİYORUM. YAŞAMIN İÇİNDE KENDİME VE BAŞKALARINA KARŞI ADİL OLMAMI SAĞLA..
    Siz de benim gibi haksızlıklarla dolu dünya’da sıkışıp kaldınız mı?
    Benim için tek çare sorgulamaktı…
    Kabul edemiyordum, öfkemi kontrol edemiyordum.
    Peki ama nasıl baş edecektim?
    Nefes alabilmek için baş etmeliydim.
    Olumlamalar da işe yaramıyordu…
    Gece gündüz dilim de “ RABBİM, ben affetmeyi beceremedim bazı konularda. Öfkemi doğal karşılıyorum. Biliyorum ki ÖFKE de SEVGİ gibi doğal.
    Bu öfke beni yoruyor, öfkemi azad ediyorum. Akışa teslim oluyorum” Günlerce ağlayarak tekrarladım..
    “YÜCE ALLAH’ım, bu işi kendi başıma beceremiyorum, bana yardım et, bana yol göster, ben de ne gerekiyorsa yapayım”
    O anda yürüyen merdiveni keşfettim…
    O günden sonra onun üzerin de ilerliyorum..
    Bana neden demeyi bıraktıran öğretilerim, yaşanmışlıklarım, sonuca ulaşamamışlıklarım-kabullenişlerim, teslim oluşlarım..
    Kızarak, küserek, incinerek, anlamaya çalışarak, çığlık atarak büyüyordum, olgunlaşıyordum..
    Evet herşeyi güzel hoş anlıyordum esasın da, belki de anlamıyordum… Anlamaya çalışıyordum… Anlayamıyordum…
    Anlamıyorum!!
    Annesini çok özleyen ama bağıramayan kız çocuğu gibiydim.
    O küçücük kız çocuğu ile ayna karşısındayım…
    Barış benimle..
    Yüzüme bakmıyor..
    Barışmalısın benımle…
    Kimseye ihtiyacın yok!
    Sana sadece BEN yeterim ve ne yaparsan yap seni çok seviyorum..
    Söz, yine sihirli yıldızlar yağdıracağım..
    Bunu yaptım biliyorsun…
    Hadi, için hep AŞK hep SEVGİ olsun…
    Kıymetlisin, değerlisin ve çok özelsin…
    Varlığını kutsuyorum…
    Her sabah kalktığımda kendi kendime söylediğim bir söz var; “ ALLAH’ım BENİ BEN olamamaktan, yaşayamamaktan, sevgisizlikten, merhamet ve vicdansızlıktan koru.. Görmem ve bilmem gereken ne varsa görmeyi seçiyorum.” Tanıyanlar biliyor. Görmek istediğimi görüyor, duymak istediğimi duyuyorum… Rabbım’ın hediyesi…
    Bugün herşeyin geçici olduğunu sevginin kalıcı olduğunu hatırladığımız, herkese höşgörülü davrandığımız bir gün olsun o zaman..
    Fatma ÖNDER /2017

Post a comment