Fatma Önder

Yazar değilim, ama yazamaz da değilim...

Paran var huzurun var..

Sabah arkadaşım “PARAN VAR HUZURUN VAR” dedi..

İlk önce ama ile başlayan cümleler kurdum, sağlıktan giriş yapıp sözü mutluluğa getirme çabalarım arkadaşımın OK gibi beynime fırlattığı sözleri ile son buldu.Haksız sayılmazdı esasında.

Yaklaşık bir aydır çocuklarımızı bursluluk sınavı adı altında en iyi okulu bulma çabaları falan filan derken.. yorulduk belki,, tabııkı çocuklarımız ıcın yorulacağız asla ne arkadaşım ne de ben bu konuda hayıflanmayız cunku bız hakıkaten cok emek vererek ve belkı cok fazla yorularak çocuk yetıstırıyoruz.Etüt’e verelim de aman bızde rahat bı nefes alalım dıyemeyız bız. Çunku guvenmeyız kontrol bızde olacak hem maddı olarak da ne gereği var..

Üstün zekalı çocuklara diyeceğim yok ama zeki çocuk bıraz emek ve ılgı ıle ıyı bir okul da başarılı olur dıye düşünüyorum. Çünkü hepsı hemen hemen unıversıtede aynı çatı altında toplanacak bı sekılde. Sorun ıyı bır devlet okulu bulmakta. Var mı?? Bana göre yok..Iyı bır oğretmen var ama o da şansa bağlı. Ben bu konuda şanslıydım ilk 5 yıl kafam çok rahat.. Sonra hep endişe,acabalar,,falan filan..  kolejierın fıyatları, verdığı burslar, zeki-vasat cocugun aynı sınıfta okuması, rekabet ,yarış derken”BU ÇOCUKLAR NE OLACAK” endişesi. En iyi okulu bulma çabaları ,buldun parayı denkleştirme çabaları,parayı denkleştirdın “acaba değer mi”  endişesi…

Tatiller,sosyal yaşantıları,(spor-müzık,satranç,sıneme,,,etkınlık) derken ömür tükeniyor.

Acaba ve endıseler ıle..PARAN VARSA HUZURUN VAR, PARA BAZEN, BAZI ŞARTLARDA MUTLULUK GETIRIR.ESKIDENMIŞ O IKI GONUL BIR OLUNCA SAMANLIĞIN SEYRAN OLMASI..

Çok zor çokk.. Oysa paran var ise herşey  kolay…Arkadaşım dusuncelerınde haksız da sayılmaz..

Arkadaşım anlattı ben de katılıyorum kiii beni yakından tanıyanlar çok şaşıracak böyle düşünmeme çünkü PARA benim için asla AMAÇ olmadı bilirler, ama artık AMAÇ..

HESAP BİLMEMEK, HESAP YAPMAMAK, VARSA HARCAMAK,PARAYI Bİ KAĞIT PARÇASI OLARAK GÖRMEK VE BÖYLE YAŞAMAK AMA YILLAR SONRA BUNUN YANLIŞ OLDUĞUNU GÖRMEK…gibi gibi…

İnsan 40 yaşından sonra hakıkaten çok büyük değişime uğruyor..herşey değişiyor, değer yargın,zevklerin,isteklerin,önceliklerin,beklentilerin,hayata bakış açın,yaşama nedenin,,,,liste uzar gider..

Bir annenin çocuğunun gözünün içine baka baka yalan söylemesi ne acıdır demi. Ben o bakışlara bi çok kez şahıt oldum ve ÖLÜMÜN farklısını tattım.Çocuk ister,bekler, bilmez,,,,

PARA önemlidir beyler,bayanlar…

Siz hiç beş parasız adamın peşinden ağıt yakan AŞIK gördünüz mü??:))) gerçi artık devir dğişti..

Erkekler çalışan kadın,paralı kadın…ayyy neyseeee….uzun olacak…

Fatma ÖNDER

Post a comment