Fatma Önder

Yazar değilim, ama yazamaz da değilim...

İlk kavşaktan dön :)

    • Eskiden “geçen süreç beni bağlamaz ben sonuca bakarım” diyordum.
    • Şimdi sonuç odaklı değilim. Süreç odaylıyım.
    • Neden süreç odaklı olmayı seçtim biliyor musunuz?
    • Çünkü ömür sonuçlarla değil, süreçlerle geçiyor.
    • “Geldiğin yere değil, geçtiğin yere bak” diyorum.
    • oysa bunun tersini öğrettiler bize.
    • İtiraf etmeliyiz ki, vardığımız yer çoğu zaman hayal kırıklığıydı, hiç gitmek istemeyeceğimiz yer çıktı.
    • Oysa böyle düşünmemiştik.
    • Oysa hayat bir yolculuktan ibaretti.
    • Herkes vardığı yolda “hepsini sil” tuşuna basıyor. Anılar can çekişiyor.
    • Sistem “yol onu gebert onu” ile işliyor. Büyük biR katliam yaşanıyor.
    • Herkes düşman birbirine, anılara, geçmişe…
    • Ben böyle bakmıyorum, hesabınıda böyle tutmuyorum yaşadıklarımın.
    • Beklediğimden çok daha sıradan yerlere varmış olabilirim. Olsun.
    • İnsanlar beni hayal kırıklığına uğratmış olabılir. Uğratsınlar.
    • Çünkü artık sonuç odaklı değilim. Süreç odaklıyım.
    • Hayallerini gerçekleştiren insanların en feriştahına bile sorsan,vardığı yer mattır.
    • Diyeceksniz ki,
    • Peki hayal kurmayalım mı?
    • Hayal olsun, hedef de olsun.
    • Ama aslolan; yol olsun, yolculuk olsun, yol arkadaşların olsun.
    • Yol arkadaşı önemli. Herkesle yola çıkamazsın…
    • Güvenemediğin, dürüstlüğünden şüpheye düştüğün, bencil, yalancı, egoist, hep BEN, yine BEN, daima BEN :))
    uĞRAŞMA, İLK KAVŞAKTAN DÖN! :))

Bir ağaç olduğunu hatırla

  • Yeniden çiçek açmak için kışı görmeli insan..
    Aynı ağaç gibi, önce dökmeli yapraklarını,
    Sonra yeniden yeşermeli dalları.
    Sonra sabırla beklemeli baharı…
    Bir ağac olduğunu hatırla…
    Kâh yaprakların dökülecek, kâh tomurcuklanacaksın.
    Ve unutma ki her kim sana “Hadi ama aç artık çiçeklerini!” derse,
    Sen şöyle diyeceksin:
    “Acelem yok… olduğum gibi, karanlığım ve aydınlığımla güzelim ben.”
    Aşkla, aşka tomurcuklansın dallarımız
    Bir ağacın altında yeşeririr tüm ümitlerimiz.
    Yeşersin o zaman, daima yeşersin… AŞK’la…
    Fatma ÖNDERbİR

Hayat Bu kadar mı?

Hayat bu kadar mı?
Bence değil…
Birkaç sözüm var.
“Bilgi sözle, bilinç davranışla öğrenilir” demiş işi bilenler..
Bilgiye değil, deneyime odaklanmam gerektiğni çok iyi biliyorum.
Zekası ile övünenlerden olmadım ama “ÖNGÖRÜSÜ ” ile yaşamını yönetenlerden olduğum söylenebilir..
Kimsenin tam istediği gibi bir hayatı olmaz.
Hepimiz zamanla kenara itilir.
Hepimiz tepetaklak olur ve dışlanmış hisseder.
“Herkes yeniliyordur” Ne güzel…
Kimse yalnız değil…
Benim de hayalkırıklığım oldu çokkk))
İnandım, yanıldım, pes ettim, direndim, .)
Sonra mı?
Ben istersem eğer her zaman bir yol, bir ışık var..
Kapılar bana hep açık..
Haketmediğin şeylermi yaşadın? Ne güzel…
Sıra hakettiklerini yaşamakta..
Sen yeter ki tevekkül et, sabret ve yeniden başlamaya niyet et…
Mutsuz mu oldun?
Öyleyse sıra mutlulukta!.
BİRİ SENİ MUTSUZ ETTİ DİYE DİĞER İNSANLARDAN SOĞUMA..
Eskiden kırıldığım da kimse bana ulaşamasın diye tüm kapılarımı kapatırdım.
Sonra öğrendim ki; Dünya kötü bir yer değil… İyiler de var…
Gülümsemene sebeb olabilecek, seni mutlu etmek için gayret gösterecek insanlar var bu hayatta.
Sakın yaşamdan kopma… Sakın yıkılma… Çok az kaldı… Toparlanacaksın..
Rabbim seni bırakır mı?
UMUTSUZ olma.
ALLAH kalp kıranları yarattı da tamir edecekleri yaratmadı mı sanıyorsun?
Bir gün öyle biri çıkacak ki karşına, yaşadığın tüm haksızlıkları unutacaksın..
SABRET! YAKINDA.. OL’DU BİL! (KunFeYekun)
Biliyorum….
Hayat fazlasıyla esintili…
Kaybetsen de korkma!
RUHUNUN sahibi olmalı insan..
Gerisi kolay…
Hiçbir şey kalıcı değil..
Fatma ÖNDER / 2017 / Viyana