Fatma Önder

Yazar değilim, ama yazamaz da değilim...

HAYAT DEDİĞİN,

 

Aşkta bir türlü yüzü gülmeyenlerdenim.Biliyorum ah aldım,can yaktım.Cahilliğimden,gençliğimden kaynaklanan hatalarım olmuştur elbette! Muhtamelen onların bedelini ödüyorum ben.
Kimseyi isteyerek incitmedim ancak mutlaka birileri de benim yüzümden gözyaşı dökmüştür.  Belki ben de birilerinin düşüydüm,kim bilir kimin gözünden düştüm. Kaç kez,kaç gece yalvardım Rabbıme beni affetsın dıye.Her sıkıntımda seni rüyamda goruyorum.Dedikoduların canı cehenmeme! bulacağım senı, helalleşeceğiz, çaresi yok !!  “Çok sev ama asla kavuşma veya huzur bulma” diye beddua ettın  bana ,hissediyorum.
 
Bir adam sevdim, yıllarca kimseye söylemeden.Yüreğini kanıtırcasına acıtır kalbını, çığlıklarla uyanırsın.Gördüğün tüm rüyaları ona yorarsın. Gördüğüm rüyaları hayra yormakla geçti bi zaman.
 
Ben bir zamanlar bir adamı  öyle güzel sevmiştim  ki,  doya,doya, sınırsızca, öyle saf.Oysa o kadar güzel severdim ki görenlerin bile aşık olası gelirdi..Hesap kitap yapmadan,önüne ardına bakmadan, sınır tanımadan.   Ellerini,gözlerini,gülüşünü,sesini,yürüyüşünü severdim.Yıllar boyu hiç eksilmeden  hep aynı heyecan ve istekle sevmiştim.  
 
Bir adam sevdim, gözlerin de kaybolduğum geceler oldu, aşkı tanıdım.Kırdı,incitti ama hiç bıkmadım sevmekten.Seni sevmek için özel sebebler aradım, çoğu zaman bulamadım. Ben de karşılık beklemeden sevdim.Sadece sevdim. Düştüm,kalktım,çok ağladım, çok sevdim ama yürüdüm.Canımı çok yaktı sevdası.Hiç benim olmadı.Bıraz maymun iştahlıydı.
 
Bir adam sevdim kızınca çıkıp giderdi birden.Gereksiz gişler, gereksız susmalar ve her defasında benı suçlı ilan etmeler . Hiç bir sey soylemeden gıdıyorsun. Neden kendin de bir parça suç aramıyorsun? Dengesiz birine aşık olmak kendi seçimim değil di. 
 
Kabul, bende hırçındım,küstahdım, asi ve  bencildim,  Herkese gösterdiğin merhamet duygun nedense bende iptal.Yıllarca bana karşı neden bu kadar acımasız olduğunu dusundum..Aşık oldugunu,sadece benı sevdığını soyluyorsun.”Sadece senı sevdim,senı sevıyorum, tek aşık olduğum sensin” dediğinde inandım.Bır kaç duble rakısı vardı, Iyı kı rakısı vardı yoksa hıc oğrenemezdım benı sevdıgını.
Tüm olumsuzlukları unuttum.Hoyratça suçladın beni,sevdiğime inanmadın,bana güvenmedin.Defalarca denedik . 
Ben bir zamanlar bir adamı böyle güzel sevmiştim.
 
Ben bir kere bile sevdadan yana eğmedim başımı.Yıllar sonra kendime bakıp, geçmiş günlere, pişman olmayacağım . Çünkü yaptığım herşeyden kendimi sorumlu tutacak kadar kendimdeydim.Yaşadığım herşeyin altında imzam var. Kötüsünü de yaptım bilerek, belki bilmeyerek. Hesabım kendime ,derdim,tasam kendime,var mı daha ötesi.Hatalarımı sevdim. İnsanım! 
Yani eski sevgili,hani sen çıkı çıkıp gittin, kötü günlerimde bıraktın ya beni;işte o günlerde buldum ben kendimi. 
 

 

AH ALMADAN YAŞAMAYI ÖĞREN,ÖĞRENMEYI DENE .. Ben öğrendim. 

 
“Bu hayat dediğin insana ne çok şey öğretiyor.
 
 
Fatma Önder
 

Post a comment